Trzy kroki na początek
- Zabezpiecz dowody — zwłaszcza te spoza platformy, bo nie zależą od tego, czy panel działa.
- Ustal, co dokładnie miałeś na koncie i na jaki moment to wykazujesz.
- Zgłoś wierzytelność w estońskim postępowaniu upadłościowym w terminie, nawet jeśli nie masz jeszcze kompletu dokumentów.
Czego nie robić
- Nie płacić za „gwarantowane odzyskanie środków”.
- Nie udostępniać nikomu kluczy prywatnych ani haseł.
- Nie zwlekać z zamówieniem historii bankowej — to trwa najdłużej.
Uwaga na fałszywe kontakty
Po głośnych upadłościach pojawiają się osoby podszywające się pod syndyka, sąd albo giełdę. Żaden organ nie prosi o klucze prywatne ani o opłatę „za odblokowanie środków”.
Pierwszy tydzień — co realnie zrobić
- Dzień 1: zamów w banku pełną historię rachunku za okres współpracy z platformą. To trwa najdłużej i nie zależy od Ciebie.
- Dni 1–3: przeszukaj skrzynki pocztowe — także te rzadko używane — pod kątem potwierdzeń i korespondencji.
- Dni 3–5: wypisz transakcje kryptowalutowe: identyfikatory, adresy, daty, kwoty.
- Dni 5–7: zestaw wszystko w jednej tabeli i zaznacz, czego brakuje.
Kolejność nie jest przypadkowa
Najpierw to, co zamawia się u kogoś innego i co trwa. Przeszukiwanie własnych zasobów możesz robić równolegle, czekając na dokument z banku.
Jak rozpoznać próbę oszustwa
Wokół głośnych upadłości zawsze pojawiają się osoby oferujące „odzyskanie środków”. Kilka sygnałów powtarza się tak często, że warto je znać na pamięć.
- Opłata z góry za obietnicę konkretnego rezultatu albo podanie procentu odzysku.
- Prośba o dane logowania, kod jednorazowy albo frazę odzyskiwania portfela.
- Kontakt telefoniczny „z ramienia syndyka” z naciskiem na szybką decyzję.
- Prośba o przelew „kaucji”, „opłaty za odblokowanie” albo „podatku od wypłaty”.
- Adres strony łudząco podobny do nazwy platformy albo urzędu.
Zasada, która wystarcza w 99% przypadków
Żadne postępowanie nie wymaga oddania komukolwiek kontroli nad Twoimi środkami ani dostępu do konta. Jeżeli ktoś tego żąda, rozmawiasz z oszustem.